Catatan Sisa Magrib
Sakit ini mengetuk pintu belakang
Sore baru saja habis,
dan perih itu masuk diam-diam
Aku tak sempat menghitung
berapa tikungan yang membuat lututku gemetar
Rintangan-Mu
hanya tanah basah,
tempat langkah belajar lambat,
tempat sunyi kembali dieja.
Di meja, kopi telah dingin sejak Magrib
Sisa hari menjelma abu
di sudut asbak
Yang tinggal kini
sepasang tangan kosong,
terbuka di bawah langit-Mu
yang semakin kelabu
Bila Engkau hendak mematahkan,
patahkanlah.
Bila Engkau membiarkan kering,
biarlah.
Sebab hanya pada-Mu
Ikhlas menemukan makna
Malam telah terlanjur jatuh,
dan aku tak punya lampu lagi
untuk berdebat.
Kecuali
bertaubat…
Bandung, 20 Mei 2026
***
چتاتن سيس مڬريب
ساكيت إني مڠتوق ڤينتو بلاكڠ
سور بارو ساج هابيس
دان ڤريه إتو ماسوق ديام-ديام
اكو تق سمڤت مڠهيتوڠ
براڤ تيكوڠن يڠ ممبوات لوتوتكو ڬمتر
رينتاڠن-مو
هاڽ تانه باسه
تمڤت لڠكه بلاجر لمبت
تمڤت سوڽيكمبالي ديئج
د مج، كوڤي تله ديڠين سجق مڬريب
سيس هاري منجلم ابو
د سودوت اسبق
يڠ تيڠڬل كيني
سڤاسڠ تاڠن كوسوڠ
تربوك د باوه لاڠيت-مو
يڠ سماكين كلابو
بيلا اڠكاو هندق مماتهكن
ڤاتهكنله
بيلا اڠكاو ممبياركن كريڠ
بيارله
سبب هاڽ ڤدا-مو
إخلس منموكن مكن
مالم تله ترلنجور جاتوه
دان اكوتق ڤوڽ لمڤو لاڬي
اونتوق بردبت
كچوالي
برتاوبت
بندوڠ، ٢٠ ماي ٢٠٢٦





















