gambar hanya ilustrasi. sumber: bing

Kertas

Entah noda ini jadi cerita,
mengalir tanpa diminta,
di kertas yang tak putih lagi

Orang bilang ini bagus,
padahal diam-diam membusuk,
baunya tinggal di kepala,
tak pernah benar hilang

Tak seindah yang mereka kira,
ini nyatanya—
yang harus kutelan sendiri

Di kertas ini terlukis
bukan sekadar abstrak,
tapi potongan yang retak
dan terus memukul dari dalam

Mengoyak,
tanpa benar-benar selesai

Aku diam,
menghadap wajah-wajah penuh tanya

Kenapa?

Terjebak…
atau memang aku
yang sengaja jatuh lebih dalam?

Benar…
mungkin ini waktunya berhenti,
melipat semuanya,
lalu menyerah—
sepenuh hati

***

كرتس

انته نودا إني جادي چريت
مڠاليرتنڤ ديمينت
د كرتس يڠ تق ڤوتيه لاڬي

اورڠ بيڠ إني باڬوس
ڤداهل ديام-ديام ممبوسوق
باوڽ تيڠڬل د كڤالا
تق ڤرنه بنر هيلڠ

تق سئينده يڠ مرك كيرا
إني ڽتاڽ
يڠ هاروس كوتٍلن سنديري

د كرتس إني ترلوكيس
بوكن سكادر ابسترق
تاڤي ڤوتوڠن يڠ رتق
دان تروس مموكول داري دالم

مڠويق
تنڤ بنر-بنر سلساي

اكو ديام
مڠهادڤ واجه-واجه ڤنوه تاڽ

كناڤ؟

ترجبق
اتاو ممڠ اكو
يڠ سڠاج جاتوه بيه دام؟

بنر
موڠكين إني وكتوڽ برهنتي
ميڤت سمواڽ
او مڽره
سڤنوه هاتي

Puisi ini dialihaksarakan oleh Riausastra.com. Jika terdapat kesalahan pada penulisan aksara Arab Melayu, mohon tunjuk ajarnya ke WA 0895622119785

TINGGALKAN KOMENTAR

Silakan masukkan komentar anda!
Silakan masukkan nama Anda di sini